آموزش زبان برنامه نویسی C – جلسه مقدماتی – 1

تاریخچه زبان C

C یک زبان کارامد و همه منظوره است که در سال های ۱۹۶۹ تا ۱۹۷۳ به وسیله دنیس ریچی در آزمایشگاه های بل طراحی شد. نسخه اولیه این زبان به نوعی تکامل یافته و جایگزین زبان B بود که قبلا در آزمایشگاه های بل ابداع شده بود. ریچی و همکارش برایان کرنیگن در سال ۱۹۸۷ کتابی منتشر کردند که سال ها به عنوان استاندارد غیر رسمی مرجع برنامه نویسان C بود اما سازمان ANSI در سال ۱۹۸۹ استاندار C را منتشر کرد؛ به این دلیل معمولا نسخه اولیه این زبان را ANSI C خطاب می کنند. زبان C به عنوان ابزاری برای طراحی سیستم unix ایجاد شد، بنابراین هدف اصلی این بود که تا حد امکان کارا و توانمند باشد.

چرا زبان C را یاد می گیریم؟

درست است که C در ابتدا برای طراحی سیستم طراحی شده بود اما چون قابلیت های بسیاری داشت به سرعت در طراحی برنامه های کاربردی و یا برنامه نویسی سخت افزار و تراشه ها جای خود را پیدا کرد. مقبولیت و کاربرد زبان سی را می توان در دسته های زیر مرتب کرد:

دسترسی به سخت افزار و حافظه

مهم ترین مزیت زبان C امکان دسترسی به حافظه از طریق اشاره گر است. اشاره گر امکانات فراوانی به برنامه نویس می دهد که به وسیله آن می توان برخی عمیات مورد نیاز روی داده و برنامه را با حداقل سربار نرم افزاری انجام داد. اشاره گر امکان مفیدی است که در دستکاری رشته ها،دسترسی به آرایه ها، فراخوانی توابع، ارسال آرگومان به توابع، دسترسی به اعضای یک Structure، تخصیص حافظه و بساری موارد دیگر مفید واقع می شود.

امکان برنامه نویسی به سبک ماژولار

برنامه مناسب و صحیح به سبکی طراحی می شود که اشکال زدایی، ارتقا، استفاده مجدد و انتقال آن به تراشه های دیگر به ساده ترین شکل امکان پذیر باشد. استفاده از سبک برنامه نویسی ماژولار، شیوه ای مناسب برای طراحی این سیستم ها است که مزایای فراوانی را به همراه دارد. برای آشنایی با برنامه نویسی ماژولار می توانید از این مقاله استفاده کنید.

وجود استاندارد

اکثر شرکت های تولید کننده کامپایلر C، سعی می کنند در طراحی کامپایلر از استاندارد ANSI C پیروی کنند از این رو امکانات زبان سی، در اکثر کامپایلرها مشابه یکدیگر است. بنابراین با صرف زمان و هزینه می توان کد برنامه را به کامپایلرهای دیگر منتقل کرد. این ویژگی زمانی اهمیت پیدا می کند که طراح قصد داشته باشد، پروژه های پیشین را به قطعه ای دیگر منتقل کند.

بازدهی بالا

بازدهی یا کارایی کامپایلر شامل دو موضوع حجم کد تولیدی و سرعت اجرا می باشد. C یک زبان با بازدهی بالاست. برنامه های سی فشرده هستند و سریع اجرا می شوند. در صورتی که کامپایلر و زبان برنامه نویسی،به اندازه کافی کارا نباشد، طراح باید از قطعه با حافظه بیشترو سرعت بالاتر استفاده کند و این به معنای افزایش هزینه است. شرکت هایی که به صورت انبوه محصول را تولید می کنند باید کامپایلرهایی با بازدهی بالاتر استفاده کنند تا قیمت محصول نهایی مناسب و قابل رقابت باشد.

وجود سیستم عامل های بلادرنگ (RTOS)

بخش عمده ای از سیستم های میکروکنترلری دارای محدودیت های زمانی هستد و باید به صورت بی درنگ عمل کنند. در کاربردهای Real-time نیاز به استفاده از RTOS است که تقریبا RTOS های موجود به زبان C هستند.

پشتیبانی از Structure و Union

زبان C از نوع داده های ساخت یافته مانند Structure پشتیبانی می کند. Structure، امکان بسیار مفیدی است که استفاده از آن موجب افزایش انسجام برنامه می شود. علاوه بر Structure ساختاری به نام Union در زبان سی موجود است که یکی از کاربردهای آن، تجزیه و ترکیب داده ها بدون سربار نرم افزاری است.

خب جلسه اول آموزش تموم شد. فعلا مقدماتی از ضرورت‌های یادگیری زبان C را با هم مرور کردیم.

برای رفتن به جلسه بعد (اینجا کلیک کن)

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *